رابطه سبک‌های مدیریت تعارض با کارایی و اثربخشی نیروی انسانی با نقش تعدیلی خصوصیات شخصیتی

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانش آموخته کارشناسی‌ارشد مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

سازمان متشکل از اجتماعی از انسان‌ها است. طبیعی است در جایی که رابطه وجود دارد، تعارض هم به‌وجود خواهد آمد. پژوهش حاضر به دنبال تعیین رابطه بین سبک‌های مدیریت تعارض با کارایی و اثربخشی نیروی انسانی با نقش تعدیل‌گر ویژگی‌های شخصیتی در دفاتر پلیس 10+ بوده و 112 نفر از کارکنان استان مازندران از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. سبک‌های مدیریت تعارض توسط پرسشنامه استاندارد داریا و پرز (2015)، کارایی و اثربخشی نیروی انسانی پرسشنامه تیلور و برنت (2013) و ویژگی‌های شخصیتی، به‌وسیله پرسشنامه رامستد و جان (2005) اندازه‌گیری شد. روایی و پایایی ابزار پژوهش به‌وسیله روایی صوری، روایی واگرا، روایی همگرا، ضریب بارهای عاملی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی اندازه‌گیری شد. اطلاعات حاصل با استفاده از نرم‌افزار Spssو Smart – PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بین سبک‌های مدیریت تعارض با کارایی و اثربخشی نیروی انسانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از فرضیه‌های فرعی نشان می‌دهد که بین ویژگی‌های شخصیتی با اثربخشی نیروی انسانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ ولی ویژگی‌های شخصیتی با کارایی نیروی انسانی رابطه‌ مثبت و معناداری ندارد. هم‌چنین، یافته‌های حاصل از متغیر تعدیل‌گر نشان می‌دهد که خصوصیات شخصیتی نقش تعدیل‌گر را در رابطه بین سبک‌های مدیریت تعارض با کارایی نیروی انسانی ایفا می‌کند؛ ولی خصوصیات شخصیتی نقش تعدیل‌گر را در رابطه بین سبک‌های مدیریت تعارض با اثربخشی نیروی انسانی ایفا نمی‌کند. نتیجه پژوهش نشان می‌دهد که بررسی سبک‌های مدیریت تعارض با توجه به خصوصیات شخصیتی افراد موجب بهبود کارایی نیروی انسانی می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Conflict Management Styles and the Efficiency and Effectiveness of Human Resource with Moderating Role of Personality Traits

نویسندگان [English]

  • Mir Ali Seyyednaghavi 1
  • Aghil Ghorbani Paji 2
چکیده [English]

Background and objectives: An organization is a social community of human beings. It is natural that where there is a relationship, conflict will also occur.
Methodology: The present study sought to determine "the relationship between conflict management styles and the efficiency and effectiveness of human resources with a moderating role of personality traits in police+10 stations". 112 employees of Mazandaran province were selected through cluster sampling method as a research sample. Conflict management styles were measured by Darya and Peres' (2015) standard questionnaire, Taylor and Brent's (2013) efficiency and effectiveness of human resource questionnaire and personality traits were measured by Ramstedt and John (2005). Validity and reliability of the research tools were measured by face validity, divergent validity, convergent validity, factor times' coefficient, Cronbach's alpha, and mixed reliability. Data were analyzed using SPSS and Smart-PLS software.
Findings and results: The results indicate that there is a significant positive relationship between conflict management styles and the efficiency and effectiveness of human resources. The results of sub-hypotheses show that there is a significant positive correlation between personality traits and the effectiveness of human resources, but personality traits have no significant positive correlation with human work efficiency. Also, the findings of the moderator variable show that personality traits play a moderating role in the relationship between conflict management styles and human resource performance, but personality characteristics do not play a moderating role in the relationship between conflict management styles and the effectiveness of human resources.
Conclusion: Investigating conflicts management styles, regarding personality traits of individuals, improves the efficiency of human resources.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Conflict management styles
  • Human Resource Efficiency
  • Human Resource Effectiveness
  • Personality Traits