رابطه بین کیفیت زندگی کاری و تعهد سازمانی: نقش میانجی‌گری توانمندسازی کارکنان دفاتر پلیس +10 خراسان جنوبی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود

2 هیات علمی دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)

چکیده

در دنیای رقابتی امروز، تنها مزیت رقابتی پایدار هر سازمان، افراد آن و نقش تمامی آنها در موفقیت سازمان است که این امر از طریق توانمندسازی، کیفیت زندگیکاری و متعهد بارآوردن کارکنان میسر است. بدین ترتیب هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی توانمندسازی کارکنان در رابطه بین کیفیت زندگی کاری و تعهدسازمانی آنان است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، کارکنان دفاتر پلیس + 10 خراسان جنوبی است. نمونه آماری پژوهش بر اساس جدول مورگان 66 نفر مشخص شد که در نهایت تعداد 72 پرسش‌نامه برگشت داده شد. در این پژوهش ابزار جمعآوری اطلاعات 3 پرسشنامة، پرسشنامه کیفیت زندگی کاری والتون (1973)، پرسش‌نامه تعهد سازمانی آلن و میر (1990)، و پرسش‌نامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1996) است. جهت سنجش روایی ابزار، از روایی محتوا و برای تعیین پایایی پرسش‌نامهها از ضریب آلفاکرونباخ استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون رگرسیون چندگانه و مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که بین کیفیت زندگی کاری و تعهدسازمانی رابطه معناداری وجود دارد. اما نقش میانجیگری توانمندسازی کارکنان مورد تردید واقع شد. در نهایت فرضیه اصلی پژوهش مورد تردید واقع شد. چراکه وقتی توانمندسازی کارکنان تأثیر مستقیمی بر تعهد سازمانی ندارد؛ بنابراین به صورت غیر مستقیم هم نمی‌تواند بر تعهد سازمانی اثرگذار باشد. به‌عبارت دیگر اگر شرایط کیفیت زندگی کاری مهیا نباشد هر چند کارکنان توانمند باشند یا توانمند ساخته شوند نمی‌توان تعهد سازمانی آنها را ارتقا بخشید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Quality of Work Life and Organizational Commitment: The Mediating Role of Staff Members' Empowerment in Police+10 Centers in South Khorasan

نویسندگان [English]

  • omid behboodi 1
  • s.Morteza Ghayour Baghbani 2
  • Ahmad Karimpour 3
چکیده [English]

In today's competitive world, the only sustainable competitive advantage of any organization is its people and their role in the success of the organization that is possible through empowerment, quality of working life and commitment of the staff members. The aim of this study was to investigate the mediating role of employees' empowerment in the relationship between quality of work life and their organizational commitment. This study is of an applied research and descriptive-correlation type. The statistical population of the study included 80 Police+10 centers' staff members in South Khorasan. The sample size was determined as 66 individuals using Morgan Table. Finally, 72 copies of questionnaires were collected. The data were collected through 3questionnaires in the study: Walton's QWL (1973), Organizational Allen and Meyer's Organizational Commitment Questionnaire (1990), and Spreitzer's Employees Empowerment Questionnaire (1996). Content validity was employed to measure the validity of the research tools. Cronbach's Alpha coefficient was used to determine the reliability of the questionnaire. For data analysis, multiple regression analysis and structural equation modeling were employed. The results indicated that there is a significant relationship between quality of work life and organizational commitment. But there was doubt about mediating role of employees' empowerment. Finally main hypothesis was under question. While employees' empowerment does not have a direct impact on organizational commitment therefore it cannot indirectly affect organizational commitment. In other words, if the qualities of working life are not available, though employees are competent or empowered, it cannot be possible to promote their organizational commitment.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Quality of Work Life
  • organizational commitment
  • Employee's empowerment