بررسی رابطه بین ارتباطات انسانی و اعتماد سازمانی (مورد مطالعه: کارکنان پلیس پیشگیری فاتب)

نویسندگان

چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین ارتباطات انسانی و اعتماد سازمانی کارکنان فاتب است و سؤال اصلی آن در همین راستا تنظیم شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کارکنان پلیس پیشگیری فرماندهی تهران بزرگ است که بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه 360 نفر برآورد شده است. این پژوهش از لحاظ هدف،‌ از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها از نوع توصیفی، پیمایشی است. برای سنجش متغیرهای ارتباطات انسانی از پرسش‌نامه مقیمی (1389) که شامل ابعاد ارتباطات کلامی و ارتباطات غیرکلامی است، استفاده شده است و برای سنجش اعتماد کارکنان از پرسش‌نامه استاندارد بیان کلارک و پاینه (1997) شامل ابعاد راستی، خیرخواهی، شایستگی و پیش‌بینی‌پذیری استفاده شده است که روایی آن مورد بررسی قرار گرفت. پس از بررسی روایی پرسش‌نامه،‌ برای محاسبه پایایی کل پرسش‌نامه از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن 811/0 به‌دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های استنباطی از جمله آزمون‌ کولموگرف اسمیرنوف، همبستگی پیرسون استفاده شد.
نتایج پژوهش حاکی از آن است که بین «ارتباطات انسانی» و «اعتماد سازمانی» رابطه معنی‌داری وجود دارد. هم‌چنین بین «ارتباطات انسانی» و ابعاد اعتماد سازمانی «راستی، خیرخواهی و شایستگی» رابطه وجود دارد و بین ارتباطات انسانی و پیش‌بینی‌پذیری رابطه وجود ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Human Communications and Organizational Trust (Case Study: Tehran Metropolitan Police Headquarter Preventive Police Personnel

چکیده [English]

the present study aimed at investigating the relationship between human communications and organizational trust in Tehran Metropolitan Police Headquarter preventive police personnel and the main question of the study has been formulated in this vein. The statistical population of the study included all Tehran Metropolitan Police Headquarter preventive police personnel. The sample size was estimated as 360 individuals using Cochran formula. In terms of its objectives, this study is of an applied research type; and in terms of its data collection procedures it is considered as a descriptive-survey study. In order to measure the variables of human communications, Moqimi's (2010) questionnaire, which consisted of verbal communication and nonverbal communication, was employed. For measuring the employees' trust, the expressivity questionnaire (Clark and Peine, 1997), which consists of truthfulness, benevolence, competency, and predictability, was used. Validity of the questionnaire was also confirmed. The total reliability of the questionnaire was calculated by Cronbach's alpha (α=.811). For data analysis, inferential statistics, including Kolmogrov-Smirnov test and Pearson correlation were employed.
The findings indicate that there is a significant relationship between human communications and organizational trust. There is also a relationship between human communications and various dimensions of organizational trust (truthfulness, benevolence, and competency. There is no relationship between human communication and predictability.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Human communications
  • Verbal communications
  • Nonverbal communications
  • Employees trust
  • Benevolence
  • Truthfulness
  • Competency
  • Predictability